Tag Archives: sjaal

euh… hallo?

Hallo? Iemand hier?? Oh, zó lang als ik hier niet om de hoek kwam piepen… Ik durfde bijkans niet meer op mijn eigen blog te kijken, uit schuldgevoel! En inderdaad: de naaimachine staat stof te vangen en de stoffen… niet. Ergens in januari, vlak na het vorige bericht deed ik namelijk iets geweldigs: ik ruimde de hele stoffenkast op. En ik mijmerde, over alle projecten die ik dan meteen daarna ging doen. Maar toen. Toen werd ik voorgedragen voor een nieuwe baan. En kreeg ik een andere nieuwe baan. Maar ook die eerste baan, dat is namelijk meer een bijbaan. En nu is het opeens nogal… euh… druk!! Maar zo leuk!!

Het enige nadeel is dat ik niet echt aan naaien toekom. Helemaal niet omdat het ene kind het andere aflost, met ziek zijn. Dus de vrije uurtjes worden anders opgeslokt dan met leuk fröbelen. Gelukkig maakte ik vlak voor de storm nog een hele reeks sjaals. En twee daarvan gaf ik cadeau aan een lieve vriendin met veel meer fotografisch talent dan ik zelf heb. Kan ik jullie toch nog iets tonen: twee cirkelsjaals, één voor moeder, en één voor de dochter.

IMG_2242

Advertisements

Sjaal (3)

Een thema beheerst deze weken, heeft u het door? Het zal wel iets te maken hebben met naderende koude en de wens om elk gezinslid met een warme nek de straat op te sturen. Toen ik begon aan mijn nieuwe baan begon ik ook aan een haakwerkje voor in de trein. Geïnspireerd door deze wiebelstrepen-deken bedacht ik van mooie alpaca wol die ik nog had liggen uit Denemarken een sjaal voor Lene die mooi bij haar nieuwe jas en regenlaarsjes zou passen.

SPIJT!!

Was me dat een monnikenwerk zeg! Een dunne naald, dunne wol en dan een sjaal haken. Je moet er wat geduld voor hebben en voor mij was dat een goede oefening, zullen we maar zeggen… Maar het resultaat is de moeite echt waard.

Rood-wit

 

Deze keer is de sjaal langer, zo’n 150 cm. Ruim voldoende om 3x om te slaan, of om de capuchon heen te wikkelen. Die doet Lene namelijk liefst meteen weer af (“ÁF! ÁFF!”), hopelijk barst ze niet in grote woede uit als we die sjaal erom wikkelen. De breedte is 16 cm.

Sjaal (2)

Het stond ook in het voorjaar al op het verlanglijstje: een bezoekje aan het stoffenspektakel. Maar toen kwam het er niet van, wegens dikke buik en daarna dikke baby. Gelukkig lukte het dit najaarsseizoen wel. En hoewel ik nog steeds spijt heb dat ik me niet te buiten ben gegaan aan een prachtige alpaca-vilt in een diepe tint oranje (met bijbehorend prijskaartje) heb ik toch een paar mooie stoffen op de kop getikt. Op weg naar huis griste ik nog snel een coupon mee voor een paar euro en daarvan maakte ik weer eens iets voor mezelf.

De stof is een soort voile van het stevige soort en valt heel soepel. Het model is een cirkelsjaal, in het Engels zo mooi een infinity scarf. De mosterd haalde ik hier en hier.

Sjaal (1)

Het is hier thuis een tijd van Grote Keuzes en hectiek. Die Keuzes nemen nogal wat energie in beslag en verder is het ‘gewoon’ druk. Ik haak en brei, maar snel gaat het niet. En de naaiplannen staan in de ijskast. Te weinig rust, hoogstens kan ik me tot wat verstelwerkjes zetten. Verstelwerk waar ik best trots op ben, maar niet echt blogbaar. Want hoe zet je de nieuwe zakken in de winterjas van je man op de foto? En trouwens: waaróm zou je ze op de foto zetten?? Precies.

Ik breide een sjaal voor Kasper, maar hij is wat te breed voor dat mannetje dat voorlopig geen nek heeft tussen zijn dikke wangen en bolle schouders 🙂 Ik breide eenvoudige ribbelsteek, met een boordsteek aan beide einden. De sjaal is 12 cm breed en dat hadden er ook wel 8 mogen zijn. En ietsje langer dan 1 meter had ook wel gemogen.

Geen nood, hij past net om een peuternekje en grote zus kon ook wel een sjaal gebruiken.

 

 

Sjaal voor 17 februari

Deze sjaal haakte ik voor een groot deel in het begin van dit jaar. Hij moest af zijn op 17 februari. Dan had ik namelijk een Groot Feestelijk Ding en zou ik die sjaal dragen. Mja… dat werd het dus niet. En er kwam een baby tussendoor. Maar vooral was het haken veel (VEEL!) meer werk dan ik dacht: ik gebruikte 3x zoveel garen als in het patroon stond aangegeven. Ik gebruikte dit patroon en de sjaal zou er zo uit moeten zien:

(foto van Crochet Me)

Maar zoals jullie zien, is mijn sjaal veel (VEEL) dichter geworden. Ik denk doordat het oorspronkelijke patroon werkt met gladde en behoorlijk zware zijde en ik juist met wollige, hele lichte wol met een synthetische mix. de sjaal ‘hangt’ dus veel minder, waardoor ik om de juiste lengte te bereiken echt veel (VEEL) meer toeren moest haken. Uiteindelijk heb ik ook de bloementjesrand aangepast, mijn rand past beter bij de dichtheid van mijn sjaal.

Die bloemenrand was overigens vreselijk stom om te haken. Enfin, hij is af. Een klein beetje te laat maar. Ideaal voor frisse zomeravonden, niet?