Tag Archives: pixie-muts

Gelukkig is het nog geen lente

Ja, ik weet het: iedereen is aan de lente toe. Ook wij. Kasper zou wel eens iets langer dan 30 seconden zonder snot op zijn bovenlip willen zitten. Lene wil meer naar BUITEN!! En wij willen dat allebei ook. Maar toch. Als ik dan toch één klein voordeel aan die verlengde winter mag noemen? De muts. De muts die ik op de pennen zette op 19 december, om rond de kerst even af te maken. Dacht ik. Een lapje van 17 * 37 centimeter, notabene… Om je dood te schamen. Enfin: dit werd het.

DSCN4136Het was zelfs te koud om buiten te poseren! Echt, die muts gaat nog van pas komen deze week.

DSCN4140

 

En zo vertrokken ze vanochtend samen. Twee elfjes. Met snot.

samen

 

Haak-pixie

Ik haakte nog eens een mutsje, met restjes wol die hier nog lagen. Ik haakte een nieuw steekje, losjes afgekeken bij ons huisleverancier van hoeden en mutsen. Haar ‘pukkeltjes’ lukten wat beter, ik moet daar nog eens raad over vragen. Ik gebruikte een steek die popcorn stitch werd genoemd en leerde dat hier. Kasper speelde weer van model en ik leerde inmiddels dat het bij het maken van foto’s helpt als je je kind voor een filmpje zet. Maar dan kijken ze je niet aan, natuurlijk, en kijken ze een beetje dommig: op alle foto’s hing Kasper’s mond open.

Pixie

Een pixiemutsje in deze versie is eigenlijk een makkie, zij maakte al eens een beschrijving. Mijn lapje was 35 x 16 cm groot, en het is wat groot voor een kersverse boreling, maar voor Kasper past het prima 🙂  Ik haakte nog een nekbandje er aan en zette dat vast met een mooi wijnrood bolletje dat op de foto hierboven helaas een beetje door een bol wangetje aan het zicht wordt onttrokken.

pixie

Pixiemuts

Ik ‘ben’ al een poos op pinterest – een zegen voor mensen met geheugenverlies en een vloek voor mensen met een dure smaak en een lichte neiging naar hebberigheid. Ik val in beide categorieën. Pinterest is een constante bron van inspiratie en er is tijd tekort om alles te maken. Toen ik vorige keer pixie-mutsjes (‘elfenmutsjes’) verzamelde toonde ik jullie ook deze.  Dit weekend gebruikte ik wat restjes wol en zette ik me eens aan zelfgemaakte variant van dat mutsje. Kasper speelt model – maar moet op dat vlak nog wel wat leren. Stilzitten bijvoorbeeld. Van 16 foto’s is dit de enige die (min of meer) scherp is.

Het is best een goed gelukt mutsje, hoewel ik het patroon nog ietsje ga aanpassen. Is er interesse voor? Eén ding laat ik jullie nu al zien: de achterkant. Het mutsje heeft geen naad, ik heb namelijk de steken aan elkaar gebreid.

 

Dat aan elkaar breien was dus echt een supergepriegel, maar het is het wel waard: je voelt en ziet er haast niets van, geen dikke bobbels tegen het babyhoofdje! In het Engels noemen ze dit de kitcheners stitch en ik zag het ooit… jawel: op pinterest.

De verrassingsmuts

Een brutaal mens heeft de halve wereld. Veel Vlamingen zullen dat wel een typisch ‘Hollandse’ uitdrukking vinden – en dat heb ik onlangs nog maar eens bevestigd. Zij had een give-away: twee schattige babymutsjes. En ik had een baby-in-wording. Joepie! Helaas waren haar zonen mij niet gunstig gezind. En ik? Ik betreurde dat luidkeels en liet voor een volgende give-away (die al werd aangekondigd) maar vast mijn lievelingskleur achter. Ja, schaamteloos, ik weet het. Ik durfde dat omdat de blogvriendin over de nodige portie humor beschikt. Wie schetst mijn verbazing toen daar op een rottige ochtend (slecht geslapen, huilende baby, snipverkouden) opeens een pakje met onbekende afzender op de deurmat lag?! Wat een manier om opgevrolijkt te worden, zeg. Superblij ben ik met de tweede ‘echte’ Jo Chapeau in huis!!

De pixie-muts is voor Kasper op de groei – het is immers nog geen mutsenweer. Ik wilde hem dus eigenlijk laten tonen door Lene, maar die is bepaald niet van de mutsen. Dit is de beste foto die ik ervan kon maken:

Ondankbaar kind… Maar Kasper lijkt er wel blij mee te zijn en ik overweeg die muts elke dag even bij hem op te zetten, zodat hij er in de herfst zeker aan gewend is om hem op zijn hoofd te hebben…

Bedankt Jo, wat een verwennerij! (En nu maar hopen dat je niet door mij voortaan allemaal brutale verzoeknummers op je blog aan zal treffen!)