Category Archives: Naaien Sewing

Voor Riete

Een kleine vriendin werd 7 en kreeg een doe-boek en een veelkleuren-pen. Ik had een mooi plan voor de verpakking, maar het is wel duidelijk dat ik niet de verpakkingskoningin ben want het plan geraakte niet op tijd af. Niet getreurd, ik maakte de geplande tas alsnog, mét pennevakje erin.

De tas is nu nagestuurd, want de kleine vriendin woont “helemaal ver, over de grens, hè?!”. Zo is dat. Jammer toch…

Gelukkig krijgen kinderen ook graag eens post. Veel plezier er mee, lieve Riete!

In opdracht

Voor de schoondochter van onze buurvrouw maakte ik een ringsling. Ze woont 4 hoog, zonder lift en dan is de kinderwagen voor een kort uitje een heel gedoe. Het verzoek was een paarse / lila sling, effen of met een ruitje. Dat is gelukt.

Ik maakte op de ‘staart’ van de ringsling een vak met een klep, om een luier en wat doekjes in te stoppen, of die noodzakelijke knuffel, speen, etc… Deze ringsling voerde ik niet: het is één laag soepele stof, ideaal voor de zomer. En ik maakte een zakje met het initiaal van de kleine die er in vervoerd zal worden, om de doek in op te bergen.

Ik vond het zelf erg geslaagd en belangrijker: mijn eerste opdrachtgeefster was er heel blij mee!

Rokje nummer 2

Dat boek heet niet voor niets Allemaal Rokjes: er moeten meer rokjes komen! En om het zomerweer af te dwingen, maakte ik nog een zomerse variant. Zonder voering, met beleg en met een blinde rits. Ik overwon dus voor het eerst mijn (nergens op gebaseerde) ‘blinde-ritsen-angst’. Dat lukte, hoewel er ergens een beetje een bubbel is ontstaan door niet helemaal recht stikken – denk ik.

Het is hier een beetje stil, niet? Het zijn hectische tijden. Bovendien twijfelde ik over een give-away, waar nog geen besluit over genomen is. Iemand verzoeknummers?

Legging

De kleine meid kan lopen en rokjes staan haar steeds leuker. Dit rokje gemaakt door Jana kwam op het goede moment dus en ze voelde zich er heel groot in.

Met het wisselvallige Nederlandse weer zijn leggings daarbij onontbeerlijk. Ik tekende er één over die Lene al had en maakte een nieuwe uit een oud t-shirt van mij. Handleidingen daarvoor zijn er te over; deze bijvoorbeeld.

Patroon voor een baby wikkeldeken en tutorial

De wikkeldeken die ik maakte voor Kasper is een groot succes. Ik gebruik hem in de wagen, in huis als het fris is, in de maxicosi, onderweg om op te liggen en als dekentje, etc etc. Recensies over eerdere wikkeldekens waren ook lovend.

Sommigen vroegen om het patroon. Dat kostte me nog enige hoofdbrekens, want hoe kreeg ik een handgetekend patroon in een pdf voor jullie? Deze handleiding hielp daarbij. En toen moest Kasper nog een beetje gaan slapen – overdag én ‘s nachts alstublieft. Enfin, wat dat betreft zijn we nog niet helemaal waar we wezen moeten, maar we komen er langzaam, die kleine rakker doet echt zijn best.

Ik ben er best trots op dat ik jullie nu toch het beloofde patroon voor de wikkeldeken (zie hieronder) kan geven. En hoewel het naaien een fluitje van een cent is (écht!), geef ik hier voor iedereen met koudwatervrees een stap voor stap handleiding. (Sorry voor de wisselende kwaliteit van de foto’s, mijn kinderen slapen niet altijd bij het beste foto-licht en het was een versnipperd project….)

En dan nu: aan de slag!

Nodig:
– 1 meter katoen voor de buitenstof
– 1 meter fleece als voering
– eventueel 1 meter tussenvoering. Ik gebruik daarvoor liefst iets dat meer ademt dan fyberfill, dikke zachte katoen zoals een oude molton of een oud badlaken is ideaal.
– 3,5 meter paspelband, eventueel zelf te maken van koord en biaisband. 3,5 meter is onhandig, het meeste biaisband in ‘mijn’ fourniturenzaak wordt verkocht aan 3 meter, maar het is niet anders.
– 50 cm elastiek van ongeveer 1 cm breed.
– ong 50 cm klittenband/velcro.

Stap 1: download het patroon in pdf: Instructies en patroon wikkeldeken.

Stap 2: Volg de instructies in het patroon over het knippen en aan elkaar plakken van de patroondelen. Ik teken zelf zo’n geplakt patroon liefst over op patroonpapier om verder mee te werken, maar dat moet je zelf weten.

Stap 3: Knip de vorm van de wikkeldeken uit alledrie de stoffen. Eventueel kan je de deken maken zonder tussenvoering, bijvoorbeeld als de baby in sub-sahara Afrika woont of als je veel vertrouwen hebt in een warme zomer.

  1. Stik met een ritsvoetje het paspelband op goede kant buitenstof. Ik speld dat niet, maar leg het tijdens het stikken telkens netjes op elkaar. Leg het koord naar binnen en de platte kant gelijk met de rand van de stof.  Het maakt niet zoveel uit waar in de wikkeldeken je de paspel laat beginnen, ik doe meestal halverwege de voetflap. Stik zo dicht mogelijk tegen het koord aan.

Soms trekt het band van de paspel een beetje, bij een ‘scherpe’ bocht. Knip het dan een beetje in, maar knip niet in het stiksel van de paspelband!

Paspelband netjes afwerken leerde ik van haar en gaat zó: Begin te stikken 5 cm ná het begin van de paspel en stik rondom tot ongeveer 10 centimeter voor het punt waar je begon met stikken. Knip de paspel af met zo’n 5 centimeter overlap met het begin. Om netjes af te werken torn je nu het einde van de paspel een stuk open.

Knip het koordje af en vouw het band een stukje om naar binnen (dat is dus waar hieronder die rode pijl staat, foutje in de foto…). Leg nu het begin van de paspel (dat je niet had vastgestikt) in dat dubbelgevouwen bandje. Sluit de koordjes mooi op elkaar aan.

Vouw het band dicht en stik vast. Hecht af.

2. Nu gaan we de drie lagen aan elkaar zetten. Leg de tussenvoering neer. Leg daarop de fleece met de goede kant naar BOVEN, en daarbovenop weer de buitenstof met goede kant naar BENEDEN. Dit speld ik wél, anders is het moeilijk de drie lagen recht op elkaar te naaien, ook omdat de stoffen niet even rekbaar zijn. Ik zet dubbele spelden bij het begin en het einde van de openingen voor keren en elastiek.

3. Naai de 3 lagen aan elkaar met een ritsvoetje. Naai met de buitenstof bovenop en stik precies op of net binnen het stiksel waarmee het paspelband vastzit, op die manier zie je na het keren het stiksel van het paspelband niet. Hecht voor en na iedere opening af.

Nu volgt een stom klusje dat ik nog wel eens wil overslaan. Maar voor het mooiste resultaat zet je nu helemaal rondom de wikkeldeken om de 1,5 centimeter knipjes in de naad – ZONDER dat je in het stiksel knipt!! – zodat de naad zich bij het keren mooi in de rondingen voegt.

Steek je hand in het keergat onderaan tussen de buitenstof en de fleece en keer de hele handel binnenstebuiten. Of eigenlijk dus buitenste-buiten, hoe dan ook: keren.

De hoofdflap krijgt elastiek in een tunnel, zodat je die flap lekker knus een beetje om het koppie van de baby kan vouwen. Om die tunnel te creëren zoek je de twee openingen in de hoofdflap op en de bovenkant daarvan markeer je even, bijvoorbeeld met een speld. Stik vervolgens een boog op 2,5 cm van de buitenrand van de deken van speld tot speld. Je start dus met stikken net ná de eerste opening en eindigt net voor de tweede. Dit is het mooiste straks met afwerken.

Vervolgens rijg je met behulp van een flinke veiligheidsspeld het elastiek door de tunnel. Speld het uiteinde vast aan de fleece zodat dat niet in de tunnel schuift, anders kan je weer opnieuw beginnen. Trek als je het elastiek er helemaal doorheen hebt de elastiek nog ietsje verder aan, zodat de hoofdflap een beetje begint te golven en speld allebei de uiteinden vast. Stik nu het elastiek vast door heen en weer te stikken haaks op de tunnel, precies waar het stiksel van de tunnel eindigt. Je kan het elastiek dan nog duidelijk zien door de opening en het niet missen.

Knip het elastiek af kort na het stiksel en stop wat er over is netjes in de deken weg.

Om de openingen te sluiten, moet de deken helemaal rondom doorgestikt worden. Dit maakt ook de buitenrand mooi plat. Stik zo dicht mogelijk langs de paspel (omdat het een dikkere rand is heb je het ritsvoetje niet nodig): ik doe dat door mijn naald rechts uit het midden te zetten. Vouw bij de openingen de fleece en tussenvoerig netjes naar binnen en leg die dicht tegen de paspel aan.

Het meeste werk zit er nu op! Als allerlaatste moet het klittenband nog vastgezet worden. Ik bepaal waar dat moet komen te zitten door het patroon op de deken te leggen en vervolgens spelden te plaatsen op de lijnen waarlangs het klittenband moet komen.

Om te zorgen dat het klittenband niet schuift voordat ik het vast stik, bijvoorbeeld als je die dikke knoedel onder je naaivoetje frommelt, gebruik ik fashiontape: met dunne reepjes van dat tape plak ik het klittenband op de stof. Makkelijk te verplaatsen, niet slecht voor de stof en net kleverig genoeg om het klittenband even op z’n plek te houden.

Let op! ik wil dat mijn baby op de fleece-kant kan liggen zonder zich te prikken, dus als de deken open voor mij ligt, met de fleece-kant naar boven, dan zet ik de zachte kant van de klittenband op de rechterflap op de fleece en de prikkelkant op de linkerflap op de buitenstof.  Omdat je aan het klittenband wat trekt bij gebruik, zet ik de uiteinden extra vast door heen en weer te stikken.

KLAAR!!

Als er onduidelijkheden zijn in deze handleiding of in het patroon, dan hoor ik het graag! Ook als jullie een wikkeldeken hebben gemaakt vind ik het leuk om dat te horen, laat zeker een comment achter!

Roosjesrok

Eén van de cadeautjes in de kraammand die ik kreeg van mijn moeder was het boek van La Zsazsa – de eerste druk die bijkans een collectors-item is geworden in Vlaanderen. En onze 80-jarige buurvrouw bleek, toen ze hoorde dat ik naaide, nog wel wat lapjes voor me te hebben. Die kwamen uit de erfenis van een vriendin, waar ze niets mee deed. Dit lapje met gele roosjes stal meteen mijn hart, het sprong al in het oog terwijl de buurvrouw het nog vast had!

Het lapje bleek een lap, nog groot genoeg voor een rokje ook. Gisteren, toen de doerakken allebei braaf sliepen (JUICH!), maakte ik mijn eerste ZsaZsa: een klokrok met gele rekband. Aangekondigd door Mme als “ideaal voor pas bevallen vrouwen”, want verhullend voor buikjes. Count me in!

Ik maakte een maat 40 op basis van mijn gemeten tailleomtrek (oef, dat viel niet mee), maar had wel een maat kleiner kunnen maken (dat viel dus wel weer mee) en toen ik klaar was bedacht ik me dat zij die ervaring ook had. Misschien vallen de maten van Mme Zsazsa een pietsje groot? Omdat het een echte zomerrok moest worden voerde ik niet met voeringsstof, maar maakte ik een binnenrokje van dunne katoen. Dat kleeft een beetje aan je kousen, maar als het heet is vind ik voeringsstof vies. En ik heb een warme zomer besteld, vandaar.

(Maar vandaag moesten er wel nog even kousen onder…)

Zomerbroekje

Wat naaien betreft ben ik nogal eenzijdig bezig de afgelopen maanden. Ik maakte broekjes. En jasjes, maar vooral broekjes. En toch heeft Lene behoefte aan méér broekjes. Zomerbroeken, want opeens was het 30 graden en daar waren wij niet op voorbereid. Van een dun katoentje met stippen dat ik vorig jaar kocht voor een euro de meter maakte ik een luchtig driekwart-broekje.

Ik tekende het broekje dit keer met wijde pijpen en maakte manchetten (heten die dingen ook zo om pijpen heen??) om de pijpen af te maken, waardoor het een beetje een pofbroekje wordt. Die manchetten knipte ik schuin op de draad zodat de stipjes anders lopen en voerde ik met dunne vlieseline.  Het broekje is gevoerd met een effen dun katoentje.

Nieuwe jas

Lene’s winterjas was een groot succes, dus durfde ik dat nog wel een keer aan: zelf een jasje naaien. Deze keer voor de lente en het zegt veel over ons klimaat dat ik dan meteen aan een regenjasje denk… Ik had een tijd geleden bij IKEA stof gekocht die geïmpregneerd is. Niet zo veel plastic als tafelzeil, maar wel waterafstotend. Ik maakte er de onderkant van het speelkleed mee, maar had het ook nog in blauw liggen. Omdat de stof nogal stug is twijfelde ik wat of die wel voor kleding geschikt was, maar ik waagde de gok.

Ik gebruikte hetzelfde patroon, maar verlengde het jasje en de mouwen en verkleinde de capuchon. Dat laatste een beetje uit nood: ik knipte in eerste instantie twéé linkervoorpanden (sukkel!) en toen had ik niet meer genoeg stof voor een rechtervoorpand met capuchon van oorspronkelijke grootte… Maar deze maat capuchon is eigenlijk beter, de originele was wel erg groot. Ik voerde het jasje met vrolijke stippentricot, voegde een zo geliefd paspeltje toe en gebruikte dezelfde knopen als op het winterjasje.

Lene was heel blij met haar nieuwe jasje en wilde het graag aan. Het staat héél schattig.

Overigens loopt madam inmiddels. Wankelend en van vast punt naar vast punt, maar ze loopt! Woehoe! Dat wiebelen is wel de oorzaak van de deels onscherpe foto…

Weer begonnen

Jawel, het is gelukt! Ik ben weer achter de naaimachine gaan zitten! Dat duurde wat minder lang dan ik vooraf gevreesd had, hoewel de ritmes van de mini en de maxi doerak vragen om makkelijke projecten. Dus maakte ik eerst een koffiebeker-houder voor Rens. Die is nuttig, maar zó lelijk dat hij niet blogwaardig is. Vervolgens maakte ik gisteren in no time twee kussenslopen voor het halve kussen dat altijd zo goed van pas komt bij borstvoedingen in bed. Kwestie van er een beetje sjiek bij te zitten, hè.

Omdat het een kussen is dat ik zelf in tweeën heb gedeeld, had ik er geen slopen voor. Ik gebruikte nu een oude molton als basis voor een ondersloop en één van de stoffen van David Butler voor het sjieke sloop. Die kocht ik hier, maar bleek bij levering niet zo grijs als beschreven. Het is eerder een lichte zeegroen (want mintgroen klinkt zo vies…), de kleur die toevallig ook op onze slaapkamermuur zit. Dus viel de stof af voor een project voor De Man in Huis en werd het een kussensloop.

Ik gebruikte haar handleiding om te bepalen hoeveel de achterflappen moesten overlappen en hoeveel extra breedte en lengte ik moest rekenen (geen, zo bleek).  Volgende keer laat ik iets minder overlappen en reken ik toch een cm extra breedte en lengte, want nu was het wel proppen…

Op de valreep

Echt op de valreep, want dit maakte ik af een paar uur voordat Kasper werd geboren. Tasjes voor de grote zussen: Lene en Emma. Emma is de grote zus van Loes. Loes werd 4 dagen voor Kasper geboren en allebei werden ze verwacht op 19 april. Voor haar maakte ik de roze ringsling. Omdat grote zus worden niet niks is maakte ik tasjes voor Lene en Emma.
De klep van het tasje van Lene is een deel van een oud hemd van haar vader. Ik heb nog wel wat meer van zijn hemden op het oog…. 😉

20120423-195808.jpg

Een soortgelijk tasje was al een groot succes bij de IJslandse grote zus en altijd als we daar waren ging Lene nou juist met dát tasje spelen. Ik voelde me echt een beetje schuldig dat zij er geen had. Nu dus wel en Lene vind het inderdaad énig. Ze steekt ook heel parmantig haar armpje uit als je het aan wilt geven, zo van: schuif het er maar aan!