Category Archives: Kasper

Frisse wind voor de zoon

Er worden hier in huis minder kleren genaaid voor de zoon dan voor de dochter. Ik hou van een beetje simpel en snel – en eerlijk gezegd heb ik voor meer ingewikkelde projecten ook gewoon de tijd niet. Voor meisjes is snel en simpel: rokjes en makkelijke jurkjes. Voor jongens is het al snel ingewikkeld: hemdjes, broeken met knopen en ritsen en de hele rimram. Pfff… Maar het werd toch tijd dat er ook voor Kasper eens wat “zelfgemaakte” kleren kwamen. Het makkelijke equivalent voor jongens is: flock een t-shirt. Een beetje van HEMA en een beetje van jezelf, zullen we maar zeggen.

Als mezelf respecterende ‘duurzame moeder’ kwam ik dan al snel met een probleem te zitten: de zoon is vooral nogal fan van auto’s. En een (bak)fiets is ook moeilijker te flocken… Wat te doen? Het werden twee ‘groene’ t-shirts: een windmolen en een e-Car…

windmolen

De e-Car viel het meest in de smaak… 😉

e-car

Missie geslaagd.

Advertisements

Fiets

Een paar weken geleden bezocht Lene haar vriendinnetje Emma. Emma bleek een fiets te hebben. Een échte fiets, met een standaard en een mandje en trappers – in die volgorde van belang. Vanaf dat moment wees Lene élke gekleurde fiets op straat aan met de mededeling “ik wil óók zo’n fiets!!” We hebben het nog een poosje afgehouden met het argument dat het wat beter weer moest worden. Vooral om te voorkomen dat wij de hele tijd in de regen naast de fiets moesten lopen. Maar nu was het echt tijd: een fiets moest er komen. Dus gingen we dit weekend op jacht en we vonden… een ROZE fiets! Dat is overigens niet zo’n prestatie, kan ik u vertellen. Het is een illusie om te denken dat er kinderfietsen te koop zijn. Nee, meisjesfietsen zijn er – of jongensfietsen. Daar is weinig tussenweg in. Belachelijk vind ik het, die strak afgebakende ‘jongens’-dingen en ‘meisjes’-dingen. Terug naar de tijd van Jip en Janneke is het, waar het meest vooruitstrevende zinnetje is “Meisjes kunnen ook machinist worden, dat weet ik zeker”, maar verder moeder vooral thuis is en blij met heur nieuwe stofzuiger. Zó blij dat ze helemaal vergeet te koken, jaja… En dat wás wat hoor, in die tijd! Pfff…

Enfin, die fiets dus. Lene is de koning te rijk, zó trots. En het moet gezegd worden: ze was er meteen op weg. Ze rijdt al best hard en valt ook om. Maar daar doet ze helemaal niet kinderachtig over. Ze staat zonder drama weer op en klimt weer op haar fiets. Nu nog een standaard er op monteren, want die had de betreffende winkel niet. Net als een mandje. Er moet wat te wensen overblijven.

LeneOh en u wilde ook weten hoe groot beide kinderen worden, dus hebben we ook nog een foto met Kasper gemaakt. Die heel trots is op zijn grote zus en haar fiets, maar er zelf nog even niet op hoeft. Tot grote opluchting van Lene, die van de weeromstuit aan Kasper aanbiedt dat hij er op mag. “Of vind je dat nog een beetje spánnend, Kasper??” “Jaa….”

L&K

Gelukkig is het nog geen lente

Ja, ik weet het: iedereen is aan de lente toe. Ook wij. Kasper zou wel eens iets langer dan 30 seconden zonder snot op zijn bovenlip willen zitten. Lene wil meer naar BUITEN!! En wij willen dat allebei ook. Maar toch. Als ik dan toch één klein voordeel aan die verlengde winter mag noemen? De muts. De muts die ik op de pennen zette op 19 december, om rond de kerst even af te maken. Dacht ik. Een lapje van 17 * 37 centimeter, notabene… Om je dood te schamen. Enfin: dit werd het.

DSCN4136Het was zelfs te koud om buiten te poseren! Echt, die muts gaat nog van pas komen deze week.

DSCN4140

 

En zo vertrokken ze vanochtend samen. Twee elfjes. Met snot.

samen

 

Mijlpalen

Wij vierden hier nog weer eens twee mijlpalen. De tweede verjaardag van Lene was er één volgens het boekje, met kaartjes, cadeautjes, taart, “NOEP!!” (snoep), slingers en visite. De kleine broer sliep tijdens het grootste deel van het feestje en dat was best prima. En de kroon beviel beter dan vorig jaar.

Lene 2 jrWe komen van ver, niet te geloven hoe hard het gaat. En konijn zag er ook een stuk jonger uit, toen.

En Kasper is langer uit de buik dan in de buik. Hij is trouwens ook al langer verkouden dan dat hij niet verkouden was, het arme schaap. Zijn hoofd lijkt een onstopbare hoeveelheid snot te bevatten. In de woorden van Lene: “baby! ‘not! bah”.

Kasper 9 mnd

 

Een nieuw tijdperk

Volgende maandag begin ik met een nieuw project. De zeer gewenste nieuwe baan. Maanden keek ik er naar uit. Deze week is dus ‘de laatste’. De laatste week thuis, de laatste week voor mijn grote avontuur. Maar dat nieuwe tijdperk brak toch vandaag al aan, want vandaag was De Eerste Keer.
De eerste keer dat mijn kleine man naar de opvang ging. Hij deed dat geweldig. En ik had niet anders verwacht. Maar dat met die Eerste Keer ook het tijdperk van de drukke ochtenden en avonden een nieuwe lading krijgt – nóg een slagje drukker – daar keek ik niet naar uit. En dat ook nog in de herfst, met die dagen die vreselijke donkere ochtenden. Ik háát opstaan in het donker: mensen zijn daar niet voor gemaakt!

Deze week oefenen we, is het generale repetitie. Vanochtend zijn we alvast geslaagd.
En zo kwamen we thuis:

20120924-202315.jpg

Voor Kasper maakte ik ook een schriftje. Flockfolie leent zich niet alleen voor het plakken op stof, op boekjes met een ruwe kaft (linnen, karton) plakt het ook goed.

20120924-202455.jpg

Klaar om de nieuwe avonturen in vast te leggen!

Inspiratie

Ik weet het, ik weet het, het is hier nogal stil geweest! Ik zie het als een compliment dat ik daarover her en der al wat klachten hoorde… 🙂 Maar het was vakantie, het werd heet en ik miste even de inspiratie om jullie wat moois te tonen.

HOE DOM!

20120823-095206.jpg

Want als je dit in huis hebt, heb je toch geen inspiratie meer nodig? Moois genoeg hier!!

20120823-095315.jpg