Monthly Archives: May 2012

De verrassingsmuts

Een brutaal mens heeft de halve wereld. Veel Vlamingen zullen dat wel een typisch ‘Hollandse’ uitdrukking vinden – en dat heb ik onlangs nog maar eens bevestigd. Zij had een give-away: twee schattige babymutsjes. En ik had een baby-in-wording. Joepie! Helaas waren haar zonen mij niet gunstig gezind. En ik? Ik betreurde dat luidkeels en liet voor een volgende give-away (die al werd aangekondigd) maar vast mijn lievelingskleur achter. Ja, schaamteloos, ik weet het. Ik durfde dat omdat de blogvriendin over de nodige portie humor beschikt. Wie schetst mijn verbazing toen daar op een rottige ochtend (slecht geslapen, huilende baby, snipverkouden) opeens een pakje met onbekende afzender op de deurmat lag?! Wat een manier om opgevrolijkt te worden, zeg. Superblij ben ik met de tweede ‘echte’ Jo Chapeau in huis!!

De pixie-muts is voor Kasper op de groei – het is immers nog geen mutsenweer. Ik wilde hem dus eigenlijk laten tonen door Lene, maar die is bepaald niet van de mutsen. Dit is de beste foto die ik ervan kon maken:

Ondankbaar kind… Maar Kasper lijkt er wel blij mee te zijn en ik overweeg die muts elke dag even bij hem op te zetten, zodat hij er in de herfst zeker aan gewend is om hem op zijn hoofd te hebben…

Bedankt Jo, wat een verwennerij! (En nu maar hopen dat je niet door mij voortaan allemaal brutale verzoeknummers op je blog aan zal treffen!)

Nieuwe jas

Lene’s winterjas was een groot succes, dus durfde ik dat nog wel een keer aan: zelf een jasje naaien. Deze keer voor de lente en het zegt veel over ons klimaat dat ik dan meteen aan een regenjasje denk… Ik had een tijd geleden bij IKEA stof gekocht die geïmpregneerd is. Niet zo veel plastic als tafelzeil, maar wel waterafstotend. Ik maakte er de onderkant van het speelkleed mee, maar had het ook nog in blauw liggen. Omdat de stof nogal stug is twijfelde ik wat of die wel voor kleding geschikt was, maar ik waagde de gok.

Ik gebruikte hetzelfde patroon, maar verlengde het jasje en de mouwen en verkleinde de capuchon. Dat laatste een beetje uit nood: ik knipte in eerste instantie twéé linkervoorpanden (sukkel!) en toen had ik niet meer genoeg stof voor een rechtervoorpand met capuchon van oorspronkelijke grootte… Maar deze maat capuchon is eigenlijk beter, de originele was wel erg groot. Ik voerde het jasje met vrolijke stippentricot, voegde een zo geliefd paspeltje toe en gebruikte dezelfde knopen als op het winterjasje.

Lene was heel blij met haar nieuwe jasje en wilde het graag aan. Het staat héél schattig.

Overigens loopt madam inmiddels. Wankelend en van vast punt naar vast punt, maar ze loopt! Woehoe! Dat wiebelen is wel de oorzaak van de deels onscherpe foto…

Samen

‘t is een plakker, dat nieuwe kindje van ons. Getergd door krampjes wil hij maar één ding: tegen iemand aan liggen. Dat wij hem nog elke keer in die wieg willen leggen is iets dat hij niet snapt. En waar hij fel tegen protesteert. Dus ligt hij in de vosjes en valt hij op onze schouder in diepe slaap:

Zijn zusje is heel lief tegen hem. Hij wordt geaaid en enthousiast begroet (“béééé”, soms “bééébi”) en ze is nog niet op hem gaan zitten 😉

Verrassing

Wauw, wat een verrassing kreeg ik gisteren! Lisa van het blog Creaties van Lisa deed me het Liebster Blog-award toekomen. Lisa is een creatieve duizendpoot die prachtige dingen maakt en zij kreeg de award dus helemaal terecht. Ga er zeker eens kijken om te zien wat voor moois zij allemaal maakt. Ik voel me vereerd dat ze mij, samen met nog twee andere alleskunners, uitkoos om in de bloemen gezet te worden. Anneke en Monique, ook gefeliciteerd hoor!

En dat net nu ik me bedacht dat ik dus tóch nóg meer berichten had moeten voorbereiden om tijdens de kraamtijd dit blog nog een beetje levendig te houden, want zoals ik schreef wordt de mogelijkheid om mooie spullen te maken hier nogal beperkt door de ritmes van de twee doerakken. Waarvan er één nou nét de fase van ‘veel krampjes’ in bleek te gaan……

De ‘Liebster Blog’ moet door bloggers doorgegeven worden aan andere bloggers en ik heb gekozen om het maar aan één ander blog door te geven. Het blog mag (nog) niet te populair zijn – en dat is nog best moeilijk. Zoveel blogs volg ik nou ook weer niet… Maar ik heb gekozen voor één blog met heel veel mooie spullen en tóch minder dan 200 volgers (dat is de regel), namelijk het blog van Jo Chapeau: Jo maakt hele mooie hoedjes, ik heb er ooit één gekocht waar ik héél blij mee ben! Echt eens gaan spieken om te genieten van al dat moois.

En verder hoop ik snel weer wat te kunnen posten van mijn creaties, tussen de bedrijven door werk ik (een beetje…) aan:

  • het uit de knoop halen van de wol die Lene in haar grijpgrage vingertjes had gekregen, zodat ik eindelijk die omslagsjaal af kan maken en hier kan laten zien;
  • een lentejasje voor Lene;
  • een tutorial en patroon voor een wikkeldeken voor baby’s, want die van mij wordt hier heel veel gebruikt;
  • een heuse ‘give-away’, in combinatie met dat patroon voor die wikkeldeken;
  • een cadeautje voor mezelf, voor de Man in Huis en voor een vriendin.

Weer begonnen

Jawel, het is gelukt! Ik ben weer achter de naaimachine gaan zitten! Dat duurde wat minder lang dan ik vooraf gevreesd had, hoewel de ritmes van de mini en de maxi doerak vragen om makkelijke projecten. Dus maakte ik eerst een koffiebeker-houder voor Rens. Die is nuttig, maar zó lelijk dat hij niet blogwaardig is. Vervolgens maakte ik gisteren in no time twee kussenslopen voor het halve kussen dat altijd zo goed van pas komt bij borstvoedingen in bed. Kwestie van er een beetje sjiek bij te zitten, hè.

Omdat het een kussen is dat ik zelf in tweeën heb gedeeld, had ik er geen slopen voor. Ik gebruikte nu een oude molton als basis voor een ondersloop en één van de stoffen van David Butler voor het sjieke sloop. Die kocht ik hier, maar bleek bij levering niet zo grijs als beschreven. Het is eerder een lichte zeegroen (want mintgroen klinkt zo vies…), de kleur die toevallig ook op onze slaapkamermuur zit. Dus viel de stof af voor een project voor De Man in Huis en werd het een kussensloop.

Ik gebruikte haar handleiding om te bepalen hoeveel de achterflappen moesten overlappen en hoeveel extra breedte en lengte ik moest rekenen (geen, zo bleek).  Volgende keer laat ik iets minder overlappen en reken ik toch een cm extra breedte en lengte, want nu was het wel proppen…

In de sling

De ringsling wordt gebruikt in huize Jo: vanochtend om de krampjes van Kasper te bestrijden. Zijn vader kan er zelfs mee werken.

Kasper, twee weken en drie dagen oud, woog gisteren 4620 gram! Als hij in dit tempo doorgroeit haalt hij al snel zijn zus in… 😉